o autorze-s-nikiel-mojegory.pl

s e b a s t i a n n i k i e l

o m n i e:

Jaskinia Malinowska 02.07.2010.

Raptawicka Turnia 02.07.2009.

Malinowska Skała 02.07.2010.

Klimczok 22.04.2011.

Garść faktów:
34 lata, urodzony 17.01.1977. w Bielsku - Białej. Absolwent liceum plastycznego.
Zainteresowania:
turystyka górska, oraz wysokogórska, wspinaczka, fotografia, poezja, literatura górska, informatyka.
Ulubione góry:
każde, z naciskiem na Tatry
Moje organizacje:
KW Warszawa
SCHNB (Stowarzyszenie Chorych na Borelioze)

Nagrody - osiągnięcia:

I miejsce w konkursie fotograficznym IMGW Pogodynka
I miejsce, po raz drugi w konkursie fotograficznym IMGW Pogodynka
Wyróżnienie zdjęcia w konkursie fotograficznym "Amarant" SONY Polska (zobacz zdjęcie)
Wyróżnienie za cykl zdjęć, w konkursie fotograficznym pod tytułem: "Radość mimo wszystko" Fundacji im.Adama Worwy
Wyróżnienie w konkursie literackim "Opowiedz Historię" portalu: www.klubpordoznik.pl za dwa opowiadania: "Każdy ma swój Everest" (dostępne w dziale Proza / sekcja - Proza2010), oraz "Jak to cepr chciał zostać góralem" (dostępne w dziale Proza / sekcja - Proza2011)

Odznaki:
odznaka Siedmio milowe buty PTTK: srebrna i złota
odznaki GOT PTTK: popularna, mała brązowa, mała srebrna, mała złota

Moja ulubiona maksyma:
"Lepiej być przez jeden dzień tygrysem niż przez tysiąc owcą" - przysłowie tybetańskie

Powyższa maksyma chyba w najtrafniejszy sposób oddaje moją życiową filozofię. Zarówno w górach, jak i w życiu codziennym, staram się dawać z siebie wszystko. Góry są moją pasją i miejscem gdzie odnajduję prawdziwego siebie. Mój kontakt z nimi zaczął się bardzo wcześniej bo już w wieku trzech lat, od pierwszych krótkich wypraw w pobliskie mi góry Beskidu Śląskiego, z moim Tatom. Dzięki niemu je poznałem i z nim eksplorowałem do momentu gdy w wieku kilkunastu latzacząłem je odkrywać na nowo sam. Poznałem i przeszedłem większość z gór Polski, jednak od momentu gdy po raz pierwszy, w wieku kilku lat zobaczyłem Tatry czułem że to do nich będzie należeć moje serce. I tak właściwie pozostało do dziś, choć aktualnie ze względu zły stan zdrowia, spowodowany uszkodzieniem kręgosłupa, oraz trapiącą mnie przewlekłą chorbą zakaźną boreliozą, nie mogę być w nich tak często, ani w takim stopniu ich poznawać jak bym tego pragnął.

m o j a h i s t o r i a w a l k i z c h o r o b ą:

Trzy Kopce 17.01.2009.

Błatnia 13.06.2010.

Jaskinia Trzy Kopce 29.08.2009.

Babia Góra 03.08.2010.

Zakopanem 22.08.2009.

W dordze na Giewont 12.01.1998.

Czarny Staw Gąsienicowy-styczeń 1994

Trzy Korony (Pieniny) lato - 1990

Krywań - lato 1995

Siodłowa Perć 20.01.2008.

Przed Wielką Raczą - 17.08.2011.

Przełęcz Pod Orłem - 18.08.2011.

Szyndzielnia 16.10.2011.

Wiosną, 2005 roku uległem wypadkowi, który całkowicie odmienił mój los, pociągając za sobą lawinę zdarzeń, które zniszczyły moje życie takie jakie wówczas znałem. W czasie tym uszkodziłem kręgosłup. Doszło do rozerwania kilku pierścieni włóknistych, w wyniku czego pojawiły się przepukliny uciskające na zakończenia nerwów obwodowych, powodujące permanentny, nigdy nie przemijający ból. Uszkodzenia obejmowały kilka dysków, w tym na odcinku lędźwiowym, oraz na odcinaku piersiowym. Początkowo nie zdawałem sobie sprawy z tego jak wiele zmieni to w moim życiu.

Z czasem ból się nasilał, pojawiły się zaburzenia czucia i koordynacji obu nóg. Pierwotnie objawy te były silniejsze po stronie prawej. Szybko jednak objęły obie nogi. Ból stawał się coraz trudniejszy do zniesienia. Towarzyszył mi on - i towarzyszy do dnia dzisiejszego, w nocy, w dzień, podczas snu i po obudzeniu. Przestałem w końcu zasypiać jak normalny człowiek, ból nie pozwalał mi na to, aby zasnąć muszę przyjmować leki nasenne, by móc przespać choć kilka godzin. Podobnie wyglądają i poranki, nie budzę się dlatego że jestem wyspany, lecz dlatego że dłużej nie mogę znieść bólu.

Z czasem nogi stawały się coraz słabsze, czucie powierzchniowe zanikło, zacząłem się coraz częściej w niekontrolowany sposób przewracać i potykać, powłóczyć nogami. Jak wspomniałem powyżej, początkowo objawy te dominowały po stronie prawej. Wiosną kolejnego - 2006 roku, podczas jednego z takich niekontrolowanych upadków, doznałem skrętnej kontuzji prawego kolana. Uszkodziłem wiązadło krzyżowe i łąkotkę. Wczesną jesienią trafiłem na stół operacyjny, gdzie wykonano, standardowy, jakby mogło się zdawać zabieg - artroskopię. I tu historia z takim drobiazgiem w odniesieniu do obrazu całości powinna się skończyć. Jednak się nie kończy...w wyniku błędu, podczas zabiegu uszkodzono nerw kolanowy, co było przyczyną powstania bolesnego guzka - nerwiaka. W trzy miesiące po pierwszym zabiegu wykonano drugi, w którym usunięto guza. I to jednak nie kończy tej historii, gdyż staw nadal puchnął i dokładał się do całości bólu z jakim musiałem się zmagać.

W tym czasie prawa noga była już bardzo słaba, szybko postępowały zaniki mięśni. Mięśni które dawniej były u mnie naprawdę silne i dobrze wytrenowane. W końcu, szczególnie że prawe kolano już było słabsze w wyniku zabiegów operacyjnych, zdecydowano się na przepisanie mi ortezy, która chroniła mnie przed niekontrolowanym upadkiem, jak i przed ponownym skręceniem stawu. W tym czasie byłem już bardzo wyniszczony walką z bólem, do już powstałych przepuklin doszły dwie kolejne, na odcinku piersiowym, co było bezpośrednim następstwem notorycznego przeciążania pozostałych odcinków kręgosłupa.

Wiosną 2008 roku trafiłem do Szpitala Klinicznego w Ochojcu. Wykonano tam kolejną artroskopię prawego kolana. Już podczas zabiegu operacyjnego okazało się że wstępne rozpoznanie z jakim przyjechałem do kliniki, całkowicie rozminęło się z rzeczywistością. Okazało się bowiem że wyniku źle przeprowadzonego pierwszego zabiegu, nie do końca usunięty kikut łąkotki wbił się pod kątem pod brzeg chrząstki stawowej i sukcesywnie ją podważając odłamał ją, doprowadzając do ogólnego spustoszenia w stawie. Lekarze musieli usunąć większość chrząstki. W wyniku tego poruszam się "na gołych kościach", porównując obrazowo - jak samochód bez smaru. Po każdym dłuższym spacerze kolano puchnie, czasem nie mieszcząc się w ortezie.

W takim stanie trafiłem do kolejnej specjalistycznej kliniki na Śląsku, która miała zająć się regeneracją, bądź wymianą, zniszczonego stawu. Na termin samej konsultacji przyszło mi czekać prawie dwa lata. Końcem roku 2010 gdy w końcu doczekałem się rzeczowej konsultacji, byłem już w tak złym stanie ogólnym że klinika ta odmówiła mi dalszego leczenia, ze względu właśnie na zły stan ogólny zdrowia, oraz ryzyko jakie niosło ze sobą zoperowanie mnie w tym stanie. Zdiagnozowano zaawansowaną polineuropatię obwodową, co skutecznie wyeliminowało mnie z grona pacjentów kwalifikujących się do leczenia operacyjnego. Moja ówczesna forma była / jest, bezpośrednim następstwem zdarzeń jakie rozegrały się na przestrzeni dwóch lat jakie dzieliły zabieg w Klinice w Katowicach Ochojec od konsultacji końcem 2010 roku, o czym poniżej. Tak więc nadal nie mogę powiedzieć że choć ta „drobna” sprawa znalazła swój szczęśliwy finał.

W latach 2006 – 2008 wysłano mnie dwukrotnie do sanatorium w ramach prewencji ZUS, prócz tego przeszedłem kilkadziesiąt sesji rehabilitacyjnych, każda po dwa - trzy tygodnie. Niedowłady nadal się pogłębiały, mięśnie zanikały, a nogi były coraz słabsze. W końcu gdy i lewa noga stała się bardzo słaba i coraz częściej zacząłem upadać właśnie na nią zdecydowano że już czas na drugą ortezę. I tak od jesieni 2008, w trzy lata po wypadku, tuż po operacji kolana w Klinice w Ochojcu zacząłem poruszać się w dwóch ortezach i z kulą.

Równocześnie od kilku lat pojawiały się u mnie dziwne, nie zdiagnozowane objawy, które po prostu starałem się ignorować, tym bardziej że również nikt z lekarzy nie przejawiał nimi zainteresowania, jako że nie mieściły się one w szablonowym obrazie całości. Dziś wiem że były to już pierwsze sygnały tego co ostatecznie wybuchło w kwietniu 2009 roku.

Wcześniej jednak nastąpiła inna silna nieskojarzona demonstracja nadchodzącej choroby, której jednak nikt nie skojarzył z tym co tak naprawdę mi dolegało. Jesienią 2008 roku, zaczęły mnie nękać silne bóle głowy, oraz nagłe bezprzyczynowe spadki poziomu glukozy we krwi. Zdarzało się często że znajdowałem się na granicy, lub wręcz traciłem przytomność. Poziom cukru spadał mi momentami poniżej 35 mml / mol. Po przeprowadzeniu podstawowych badań, z wstępnym rozpoznaniem - cukrzycy hipoglikemicznej, trafiłem po raz kolejny do szpitala. Po dokładniejszych badaniach wykluczono jednak tą hipotezę, a mnie wypisano i zapomniano o sprawię.

Wiosną 2009 roku, pojawiły się kolejne niejednorodne, acz przykre objawy. Pojawiły się szumy uszne, zawroty głowy, zaburzenia koordynacji w prawej dłoni, oraz bardzo silne bóle głowy, czasem połączone z gorączką. Końcem kwietnia, 2009 roku nagle utraciłem słuch, prawostronnie całkowicie, a lewostronnie częściowo. Nasiliły się równocześnie zawroty głowy, kłopoty z koncentracją i koordynacją ruchową.

W takim stanie trafiłem na izbę przyjęć kolejnego szpitala. Tam biorąc pod uwagę objawy, lekarze obawiali się udaru krwi do mózgu. Szybko przeprowadzone badania, w tym tomografia, wykluczyły te podejrzenie. Sprawa zaczęła robić się mocno enigmatyczna. W związku z czym przyjęto mnie na oddział neurologii w celu przeprowadzenia dalszych badań. Po dwóch tygodniach, większość z objawów cofnęła się, a lekarze, jako że nic poza tym co oczywiste (uszkodzenie kręgosłupa, astma, niedowłady) nie znaleźli, szykowali się do wypisania mnie do domu. W moim umyśle istniały już jednak pewne podejrzenia, którymi podzieliłem się w końcu z lekarzem. Rankiem w dniu wypisu, pobrano ode mnie krew w celu przeprowadzenia badań w kierunku boreliozy. Na wyniki trzeba było poczekać ponad trzy tygodnie, a jako że w czasie tym miałem zaplanowany własny ślub kościelny u stóp tak drogich mi Tatr (w rejonie Kuźnic) wypuszczono mnie w ramach dyspensy do domu.

Po trzech tygodniach zadzwoniono ze szpitala i właśnie wtedy wszystko stało się jasne, wszystko ułożyło się w spójną całość. Wyniki były pozytywne - byłem chory na boreliozę. Z tego powodu przyjęto mnie ponownie na oddział, gdzie przeprowadzono jesienią 2009 roku standardowe leczenie, według oficjalnej procedury NFZ, czyli osławionej 28 dniowej antybiotykoterapii. Można więc powiedzieć że swój miesiąc miodowy spędziłem na szpitalnym łóżku.

W tym miejscu, podobnie jak w przypadku kolana, powinien nastąpić happy end, przynajmniej według oficjalnych standardów leczniczych w zakresie boreliozy. Jednak stało się dokładnie na odwrót. Po przeprowadzeniu leczenia, po okresie trzech miesięcy ponowiono u mnie kontrolne badanie poziomów przeciwciał Boreliozy, wykonując standardowe testu Elissa i Western Blot. Wyniki znów były niestety pozytywne, a miano jednej z grup przeciwciał wysokie. I tyle było skuteczności tego leczenia...należy też tutaj dodać że wkrótce po wyjściu ze szpitala objawy ponownie zaczęły się nasilać, stopniowo rozszerzając się wachlarz kolejnych. Pojawiła się silna nadwrażliwość na jakiekolwiek dźwięki, oraz dynamiczne bodźce wzrokowe, zaburzenia równowagi. Ich obecność natychmiast nasilała zawroty głowy, szumy i piski uszne, oraz bóle głowy. Borelioza wpłynęła też na nasilenie niedowładów w kończynach dolnych, oraz duże nasilenie nerwobólu w nogach i plecach.

Po kolejnych kilku miesiącach wykonano ponownie testy, ponownie pozytywne, powtórzono je również jesienią 2010 roku, gdzie wyniki znów były pozytywne, a miano jednej z grup przeciwciał bardzo wysokie. Charakterystyczna stała się również cykliczność objawów, początkowo w 2009 roku, objawy nasilały się co miesiąc, na maksymalnie tydzień do dziesięciu dni. Aktualnie proporcje te są dokładnie odwrotne, pogłębienie objawów, wciskające mnie w łóżko i zatrzymując w domu trwają po trzydzieści – czterdzieści dni, a lepsze jedynie trzy do siedmiu dni. Czasem też następuje nagłe załamanie, pogorszenie, które w kilka godzin potrafi mnie całkowicie rozbić, doprowadzając na granicę przytomności.

Wszystko to wpływa nie tylko na mnie, lecz również w bardzo destrukcyjny sposób na moich najbliższych. Wzmożona nadwrażliwość na bodźce słuchowe i wzrokowe, skutkuje powstaniem paradoksalnych wręcz sytuacji, gdy dni zlewają się w całe tygodnie gdy nawet krótka rozmowa staje się wyzwaniem, a ja większość czasu zmuszony jestem spędzać w stoperach usznych. Podczas nasileń objawów, zaburzenia równowagi są czasem tak silne że nie potrafię przejść kilku metrów prosto, co skutecznie ogranicza moje możliwości poruszania poza domem.

Jesienią 2011 roku powrócił niespodziewanie problem, który już kiedyś dał o sobie znać – pojawiły się ponownie kłopoty z koordynacją ruchową w dłoniach, wraz z zaburzeniami czucia powierzchniowego w nich. Tym razem inaczej jednak niż wcześniej objawy te utrzymują się już od ponad dwóch miesięcy, nie cofając się, a wręcz momentami nasilając. W związku tym czeka mnie ponowny powrót do szpitala, gdzie podjęte zostaną czynności diagnostyczne mające na celu wyeliminowanie innych niż borelioza podejrzeń.

Dziś czas wypełnia mi walka z bólem, zawrotami głowy, zaburzeniami równowagi, bezsennością, postępującymi niedowładami, oraz całą masą innych niespecyficznych objawów. Czasu w którym po kilku latach bezowocnej walki o zdrowie, po wyczerpaniu wszelkich zasobów finansowych, oraz utraceniu możliwości zarobkowych, stanąłem wobec sytuacji gdy zabrakło mi środków na dalsze leczenie, środków na dalszą walkę...

Jako że zasadniczym problemem w mojej obecnej sytuacji jest postępująca borelioza, a standardowa procedura lecznicza okazała się bezskuteczna, upatruję ostatniej nadziei w alternatywnej, długoterminowej antybiotykoterapii, która może się pochwalić o wiele większą skutecznością w leczeniu. Terapia ta jednak jest bardzo kosztowna, gdyż jest nierefundowana. Jej koszty mogą sięgać 1500zł miesięcznie. Równocześnie musi być nadal prowadzona, również nie w pełni refundowana stała rehabilitacja, oraz stałe leczenie objawowe pozostałych schorzeń. W tym miejscu wyrósł przede mną mur, którego nie jestem już w stanie pokonać własnymi siłami... mur za którym znajduję się być może moja szansa na wyleczenie, szansa na nowe lepsze życie.

powrót do początku strony

j a k m o ż e s z m i p o m ó c:

Małe Skrzyczne 22.09.2010.

Sytuacja w której się znalazłem, bezradność wobec muru jaki przede mną ona postawiła, doprowadziła mnie do miejsca w którym zmuszony zostałem, chcąc kontynuować walkę z chorobą, zwrócić się do Państwa z prośbą o udzielenie mi swej pomocy. Jest kilka możliwych metod udzielenia mi wsparcia. Można wesprzeć mnie poprzez wpłaty bezpośrednie na moje konto otwarte w celu zbiórki środków na leczenie przez fundację Słoneczko. Można również pobrać z niniejszej strony baner, który wklejając na własną witrynę, portal, czy blog, przyczynić się w ten sposób do rozpowszechnienia mojego apelu, zwiększając moje szanse na zebranie środków potrzebnych do kontynuowania leczenia. Wreszcie z dniem 01.01.2011. uruchomiona została jeszcze jedna możliwość, ofiarowania na ten 1% swojego podatku.

Poniżej znajdziecie wskazówki, banery, oraz szczegółowe informacje odnośnie każdej z tych metod. Wybór należy do Państwa. Każda forma pomocy jest dla mnie bezcenna, dając szansę na nowe, lepsze jutro.

d a n e s u b k o n t a d o w p ł a t:

umowa na rok 2011

umowa na rok 2012

Kliknij aby powiększyć obrazek

Jeśli możecie, jeśli jesteście w stanie mi w ten sposób pomóż, proszę o dokonywanie wpłat na poniższe konto fundacji Słoneczko, która otwarła dla mnie subkonto, w celu gromadzenia środków na leczenie i rehabilitację. Każda nawet najmniejsza ofiara będzie dla mnie wspaniałym gestem ludzkich serc. Za każdą z nich będę bardzo wdzięczny.

dane / tytuł przelewu:

Fundacja Pomocy Osobom Niepełnosprawnym "SŁONECZKO"
z dopiskiem: Na leczenie i rehabilitację Sebastian Nikiel, symbol 34/N

numer konta dla wpłat w złotych (krajowych):

89 8944 0003 0000 2088 2000 0010

numer konta dla wpłat w euro (zagranicznych):

Kod SWIFT (BIC): GBW CLP - 76 8944 0003 0000 2088 2000 0050

numer konta dla wpłat w dolarach USD (zagranicznych):

Kod SWIFT (BIC) GBW CPL PP - 97 8944 0003 0000 2088 2000 0060

nazwa i adres banku:

Spółdzielczy Bank Ludowy
Zakrzewo / Oddział Złotów

numer konta dla wpłat w ramach organizowanych zbiórek publicznych:

Uwaga! Z dniem 01.01.2012. Fundacja Pomocy Osobom Niepełnosprawnym „Słoneczko” wprowadziła nowy – osobny numer kotna dla akcji zbiórek publicznych. Nie wpływa to na zamianę numeru konta w przypadku wpłat darowizn prywatnych, a jedynie w przypadku ewentualnej organizacji zbiórki publicznej z celem zbiórki środków na moje dalsze leczenie i rehabilitację. Wówczas zbierane środki proszę przekazywać na poniższy numer konta. Informację tę można sprawdzić klikając po lewej – na obrazek „Umowa o subkoncie” gdzie zamieszono skan obowiązującej umowy z fundacją na rok 2012.

21 8944 0003 0000 2088 2000 0070

o f i a r o w a n i e 1% p o d a t k u:

Kliknij na miniaturę
aby powiększyć obrazek

Pierwsza strona ostatniego wypisu ze szpitala z rozpoznaniem choroby

Kliknij na miniaturę
aby powiększyć obrazek

Szczyt Wielkiej Raczy - 18.08.2011.

Jeżeli zechcą Państwo ofiarować mi 1% ze Swego podatku, proszę o wpisanie poniższych danych w odpowiednich rubrykach zeznań podatkowych. Szczegółowe informacje znajdziecie Państwo poniżej.

* * *

Proszę o wpisanie ze szczególną uwagą informacji w pozycji na kogo przekazujecie, szczegółowo swój 1% (cel szczegółowo), należy wpisać: CEL, IMIĘ I NAZWISKO, ORAZ NUMER IDENTYFIKACYJNY PODOPIECZNEGO W FUNDACJI. W przeciwnym wypadku Wasze pieniądze nie trafią na moje konto.

* * *

W celu ofiarowania mi na dalsze leczenie i rehabilitację Swego 1% podatku, należy wpisać w zeznaniu podatkowym, w rubryce:
- wniosek o przekazanie 1% podatku należnego na rzecz organizacji pożytku publicznego (OPP):
- w rubryce „Numer KRS” - wpisujemy numer KRS właściwy dla tej fundacji:
- 0000186434 -

W kolejnym kroku w rubryce „Cel szczegółowy” znajdującej się poniżej wpisujemy:
-Dane osoby podopiecznej fundacji, na którą zdecydowaliście się przekazać swój 1%, w moim przypadku będzie to:
- na leczenie i rehabilitację Sebastian Nikiel ID. 34 / N -

* * *

W poszczególnych rodzajach dokumentów zeznań podatkowych, pole o szczegółowej informacji na kogo przekazujecie Państwo swój 1% to:

PIT 28 – pozycja 128
PIT 36 – pozycja 307
PIT 36L – pozycja 107
PIT 37 – pozycja 126
PIT 38 - pozycja 60
PIT 39 - pozycja 53

* * *

W kolumnie po lewej stronie dla ułatwienia zostało umieszczone zdjęcie fragmentu PIT 37 ilustrujące zasadę wypełnienia opisanych rubryk w celu przekazania Swojego 1% podatku. Aby powiększyć zdjęcia wystarczy na nie kliknąć.

Dane do wpisania:
Nazwa Fundacji i numer KRS:
Fundacja Pomocy Osobom Niepełnosprawnym „Słoneczko”
numer KRS: 0000186434
Na leczenie i rehabilitację Sebastian Nikiel ID. 34/N

b a n e r y a k c j i d o p o b r a n i a :

s.nikiel - statnie orzeczenie stanu zdrowia ZUS

s.nikiel - ostatnie orzeczenie Państwowej Komisji d/s Niepełnosprawnych

Kliknij na miniaturę
aby powiększyć obrazek

Stefanka (Przełęcz Kozia) 04.12.2010.

Zbiórka publiczna założona przez Kubę Terakowskiego
w związku z akcją
pomocy prowadzoną podczas "XXI Marszonu"

Możecie również pomóż rozpowszechniając moją prośbę, mój apel poprzez pobranie jednego z banerów akcji zamieszczonych poniżej i umieszczanie go na własnych blogach i witrynach. Aby pobrać wybrany baner, wystarczy na niego kliknąć, w chwilę potem rozpocznie się pobieranie pliku spakowanego w formacie Zip. W pobranym pliku prócz samego zdjęcia znajdziecie plik tekstowy z danymi. Wstawiając baner na własną stronę, można wybrać jedną z dwóch metod, albo wstawienia baneru graficznego i jego samodzielne zlinkowanie, lub skopiowanie kodu HTML poniżej wybranej wielkości baneru i jego wklejenie na własnej stronie. Wybrany baner można pobrać również za pomocą bocznych (po lewej) przycisków nawigacyjnych.

* * *

Jeśli okazałby się Państwu potrzebny inny rozmiar, kształt, lub format baneru. Mogę przygotować go w dowolnej, odpowiedniej dla Was formie. Proszę wówczas o kontakt mailowy, oraz podanie informacji o potrzebnym banerze.

baner akcji pomocy do pobrania 650x161px

Baner do pobrania: 650px x 161px, format: JPEG
KOD HTML do skopiowania:

baner akcji pomocy do pobrania 450x161px

Baner do pobrania: 450px x 111px, format: JPEG
KOD HTML do skopiowania:

Baner do pobrania: 350px x 86px, format: JPEG
KOD HTML do skopiowania:

Baner do pobrania: 468px x 60px, format: PNG
KOD HTML do skopiowania:


Baner do pobrania: 180px x 260px, format: PNG KOD HTML do skopiowania:	Baner do pobrania: 180px x 260px, format: PNG KOD HTML do skopiowania:
<a target="_blank" href="http://s-nikiel-mojegory.pl/o%20mnie/index.html"> <img style="border: 0px solid ; width: 180px; height: 260px;" alt="baner-apel o pomoc-s.nikiel-www.s-nikiel-mojegory.pl" src="http://s-nikiel-mojegory.pl/baza%20danych% 20wymiennych/leczenie/s.nikiel.baner_ pionowy_180x260dpi_w.1.PNG.png"></a>	<a target="_blank" href="http://s-nikiel-mojegory.pl/o%20mnie/index.html"> <img style="border: 0px solid ; width: 180px; height: 260px;" alt="baner-apel o pomoc-s.nikiel-www.s-nikiel-mojegory.pl" src="http://s-nikiel-mojegory.pl/baza%20danych% 20wymiennych/leczenie/s.nikiel.baner_pionowy_ 180x260dpi_w.2.PNG.png"></a>

d a n e f u n d a c j i :

Udostępnij

Fundacja Pomocy Osobom Niepełnosprawnym "SŁONECZKO"
Stawnica 33
77 - 400 Złotów
Organizacja Pożytku Publicznego - numer KRS 0000186434
adres strony: www.fundacja-sloneczko.pl

powrót do początku strony